و فرمود أمير المؤمنين عليه السّلام بكميل ( ره ) « 1 » اى كميل ترك كن رفت و آمد خود را با مردم و مشهور مگردان خويشتن را و نام خود را از قلوب مردم محو نما ، و احكام دين را يادگير و عمل به آن كن و لب از سخن ( بيهوده ) گفتن فرو بند تا سالم بمانى و نيكان از تو مسرور شوند اگر چه مردمان پست و فاجر از تو خشمگين ميشوند ، و باكى بر تو نيست و ضررى متوجه تو نميشود اگر معالم دين را ياد بگيرى و مردم را نشناسى و مردم تو را نشناسند ، و هر كه ملزم نمود قلب خود را بتفكر و زبان خود را بذكر الهى : پروردگار مملوّ ميگرداند قلبش را از رحمت و نور و ايمان و حكمت ، و بسبب تفكّر و عبرت از ديگران گرفتن كلمات و سخنانى حكمت آميز از قلب ( و زبان ) مؤمن خارج مىشود كه موجب رضايت علما ميگردد ، و صاحبان عقل او را تعظيم خواهند نمود و حكما تعجب خواهند كرد .

--> ( 1 ) . كميل بن زياد النخعى اليمانى درك كرد زمان پيغمبر ( ص ) را 17 سال و از خواص و اعاظم اصحاب حضرت امير ( ع ) است ، و دعاى مشهور بدعاى كميل منسوب به آن جناب است و عرفا او را صاحب سرّ آن حضرت دانسته‌اند و چون حجاج والى عراق شد خواست كميل را بدست آورد و بقتل برساند كميل فرار كرد ، حجاج عطائى كه از بيت المال باقوام كميل برقرار بود قطع كرد ، كميل گفت از عمر من چندان باقى نمانده كه سبب قطع روزى جماعتى شوم بر خواست و بنزد حجاج آمد ، حجاج گفت اى كميل تو را همى جستم تا كيفر كنم بقصاص خون عثمان ، گفت هر چه خواهى بكن كه از عمر من جز اندكى نمانده و عنقريب بازگشت من و تو بسوى خدا است و مولاى من مرا خبر داده كه قاتل من توئى ، حجاج فرمان داد تا سرش را بريدند و اين در سنه 83 بود و 90 سال داشت و قبرش بين نجف و كوفه است و قبر شش فرزندانش در دهكدهء آستير دو فرسخى سبزوار است